Rupam Parimitham – Sakthi Anamtham | రూపం పరిమితం – శక్తి అనంతం

‘అజాయమానో బహుధా విజాయతే’ అనే శ్రుతి వాక్యాన్ని అధ్యయనం చేస్తే శ్రీమహావిష్ణువు ఎత్తిన దశావతారములే కాదు, సకల సృష్టి ఆ మూలకారణశక్తి అవతారమే అని తెలుస్తోంది. జంగమ స్థావరాత్మక జగత్తు యావత్తూ ప్రప్రథమ అవతారం. కాగా ఈ సత్యం బోధపడడం దాదాపు అసంభవం.

దుష్టశిక్షణ, శిష్టరక్షణ అవతార ధ్యేయాలు. ఒక్కమాటలో చెప్పుకోవాలంటే ధర్మపరిరక్షణ. బాలకృష్ణుడు చిటికెనవేలుపై గోవర్ధనగిరిని ధరించడం, కోదండరాముడు జనస్థానంలో ఒంటిచేత్తో 14,000 మంది ఖరదుషణాది రాక్షసుల్ని సంహరించడం వంటి ఘట్టాల్ని స్మరించినపుడు పరిమిత మానవరూపంలో ఉన్న మాధవుని అనంతశక్తి స్పష్టమవుతుంది.

సామాన్యచక్షువులకు గోచరించే గోచరించని సమస్త సృష్టికూడా మూలకారణశక్తి యొక్క పరిమితరూపమే. ఈ వాస్తవాన్ని స్పష్టంచేస్తూ అమ్మ “నాన్నా! ఈ గోడ భగవంతుడే. కానీ భగవంతుడు ఈ గోడ మాత్రమేకాదు”అన్నది. ముమ్మాటికీ నిజం ఆ మాట. ‘త్రిపదా ర్ధారయ దేవః యద్విష్ణో రేక ముత్తమమ్’ – వ్యక్తావ్యక్తమయిన సృష్టిని నాలుగు భాగాలు చేస్తే అందలి మూడు భాగాల్ని విష్ణు భగవానుడు ధరించియున్నాడు – అనేది వేదవాక్కు. మరి నాల్గవ భాగం?

ఆధునిక భౌతికశాస్త్రం (Modern Physics) చిన్న అణువులోని ఊహాతీతమైన శక్తిని చూపించి ఋజువుచేసింది. అమ్మ అంటుంది, “పిపీలికాది బ్రహ్మపర్యంతం అంటారేమి? పిపీలిక (చీమ) బ్రహ్మకాకపోతేకదా!” అని. నిజానికి చీమని అర్థంచేసుకుంటే బ్రహ్మపదార్థం అవగతమవుతుంది. ఈ తాత్పర్యాన్ని ప్రకటిస్తూ Emerson అనే తత్త్వవేత్త “to achieve the high, explore the low” అన్నారు. అంటే అనల్పత్వాన్ని అర్థంచేసుకోవాలంటే, అల్పత్వాన్ని అధ్యయనం చేయాలి – అని.

‘సృష్టికంటె మహిమ ఏముంది?’ అనే అమ్మ వాక్యం అక్షరసత్యం. విజ్ఞాన నేత్రాలతో వీక్షిస్తే సృష్టిలో ఎచ్చోట దర్శించినా అద్భుతమే, ఆశ్చర్యకరమే. అనూహ్యమైన మహిమాన్వితమైన గురుత్వాకర్షణ (Gravitational Force) శక్తి వలన ఖగోళాలు తమ తమ నిర్ణీత కక్ష్యలలో పరిభ్రమిస్తున్నాయి. భూమి తన అక్షం మీద వంగి ఉండటం వలన ఋతువులు ఏర్పడుతున్నాయి.

అమ్మ నిజతత్త్వాన్ని వివరిస్తూ “అమ్మ అంటే జిల్లెళ్ళమూడిలో నాలుగు గోడలమధ్య మంచం మీద కూర్చున్నది కాదు; ఆద్యంతాలు లేనిది, అన్నిటికి ఆధారమైనది” అన్నది. ఒక సామాన్యగృహిణిగా, ముగ్గురు బిడ్డల తల్లిగా పాతివ్రత్య ధర్మాన్ని ఆచరించింది. నిజం ఏమంటే – అమ్మ కేవలం ఆ ముగ్గురు బిడ్డలకే తల్లికాదు; సృష్టిలోని అందరినీ అన్నిటినీ కన్నబిడ్డలుగా ప్రేమించి తన కంటిపాపలుగా సంరక్షిస్తుంది – అసలైన అమ్మ.

అమ్మ మనలాంటిదే అనిపిస్తుంది, కానీ అమ్మకీ మనకీ ఏ ఒక్క పోలికాలేదు. అమ్మ శరీరం పాంచభౌతికమైనది కాదు; పంచభూతాలను జయించినది. అమ్మ ‘నానాచ్ఛిద్రఘటోదర స్థిత మహా దీపప్రభ’ అనటానికి అమ్మ చరిత్రలో ఉదాహరణలు అసంఖ్యాకం. అమ్మ విశాలాక్షి. సకల సృష్టినీ ఏక కాలంలో దర్శిస్తుంది, స్మరిస్తుంది. తనలో నిఖిల సృష్టిని, సకల సృష్టిలో తనను దర్శిస్తూ తాదాత్మ్యంచెందే ఆత్మావలోకి.

అమ్మ ధర్మ పక్షపాతి; సనాతన ధర్మ స్వరూపిణి. “నాకు (భూతభవిష్యద్వర్తమానములు) మూడు కాలాలు లేవు, అంతా వర్తమానమే” అని ప్రకటించిన త్రికాలాబాధ్య.

‘రాధ అంటే ఆరాధన’, ‘విరామంలేనిది రామం’ అంటూ శ్రీరాముడు, శ్రీకృష్ణుడు, గోపికలు మున్నగు లోకోత్తర ఉత్తమ పాత్రలను మహోన్నతంగా నిర్వచించిన ఆదిమూలము.

‘అందరికీ సుగతే’, ‘మనుషులందరూ మంచి వాళ్ళే’ అని హామీని ప్రకటించిన విలక్షణ విశిష్టమాననీయ మానవీయ సంపూర్ణమూర్తి.

అమ్మలో సర్వజ్ఞత్వ, సర్వవ్యాపకత్వ, సర్వశక్తి మత్వ లక్షణాలను దర్శించినవారు అనేకులు, సందర్భాలు అనేకం.

అమ్మ సంకల్పం అమోఘం, సిద్ధసంకల్ప. మన శరీరంలో అన్నమయ, ప్రాణమయ, మనోమయ, విజ్ఞానమయ, ఆనందమయ – అనే ఐదు కోశా లున్నాయి. వాటికి తృప్తిని ప్రసాదించే లక్ష్యంతో ‘అమ్మ’ పంచాయతనం అనదగు ‘అన్నపూర్ణాలయం’ (అన్నం పెట్టి ఆకలి తీర్చే గుడి); ‘వైద్యాలయం (ఆరోగ్యాన్నిచ్చే గుడి); ‘హైమాలయం (మనస్సు లయం చేసి శాంతిని ప్రసాదించే గుడి); ‘విద్యాలయం’ (ఆంధ్రగీర్వాణ భాషలను బోధించే గుడి); ‘అనసూయేశ్వరాలయం’ (ఆదిదంపతులు, అమ్మ-నాన్నల నిలయం, అఖండానంద ప్రదాయకం) – అనెడు ఐదు ప్రజాహిత సంస్థలను ప్రతిష్ఠించింది.

అతిలోక మాతృవాత్సల్యానికి చిహ్నంగా లక్షమందికి ఒకే పంక్తిలో అన్నప్రసాదం పెట్టింది. తరువాత కాలంలో శోక సంతప్తులయిన బిడ్డలను వెతుక్కుంటూ మురికి వాడలూ, ఆస్పత్రులూ, కారాగారాలూ, అనాధ ఆశ్రమాలకి వెళ్ళి వాళ్ళ కన్నీటిని తన పమిటచెంగుతో తుడిచి తన గుండెలకు హత్తుకొని ప్రసాదాన్ని తినిపించింది; దీనజనావనలోల అమ్మ.

ఇట్టి అమ్మచర్యలు కంటికి కనిపించేవి; కనిపించనివి ఎన్నో! అవి అర్థంకావు. శరీరంతో జిల్లెళ్ళమూడిలో ఉంటూనే ఒకచోట వైద్యునిగా శస్త్రచికిత్స చేసింది, మరొకచోట నర్సురూపంలో వెళ్ళి తన అమృత కరస్పర్శతో ప్రాణదానం చేసింది, వేరొక చోట ఒక పల్లెపడుచుగా పసరువైద్యం చేసింది, ఇంకొకచోట ముత్తైదువుగా వెళ్ళి ఎన్నో చమత్కారాలు చేసింది.

ఇదంతా ఒక్క వాక్యంలో చెప్పాలంటే ‘మార్కండేయోపాఖ్యానం’, ‘మహిషాసురమర్ధనం’, ‘గజేంద్రమోక్షణం’, ‘విశ్వరూప సందర్శన భాగ్య ప్రదానం’, ‘గీతాప్రబోధం’ ఇత్యాది దైవీ సంపత్తికి దర్పణం పట్టే సంఘటనలు అమ్మ చరిత్రలో కోకొల్లలు.

దివినుండి దిగివచ్చి మనతో మనవలె మన మధ్య నడయాడిన అమ్మను ‘తరింప జేసే తల్లి’గా ఆరాధిద్దాం. 12-6-22 నుండి 14-6-22 వరకు జిల్లెళ్ళమూడిలో మనం నిర్వహించుకునే ‘అమ్మ అనంతోత్సవ’ సంరంభంలో యథాశక్తి పాల్గొందాం. లోగడ పరిమిత రూపంలో దర్శించుకున్న అనసూయమ్మను నేడు ‘విశ్వజనని’గా, ‘అనంతమ్మ’గా వీక్షిద్దాం, తరిద్దాం.

జయహో మాతా

Sampadakeeyam | సంపాదకీయం

భారతదేశంలో ఆధ్యాత్మిక సంపన్నులకు, అవతార పురుషులకు కొదువలేదు. మహర్షులు జాతిని జాగృతం చేసి మానవ మనుగడలోని రహస్యాన్ని గుర్తించి పద్ధతులకు, చైతన్యవంతమైన జీవనానికి _మార్గదర్శనం చేసి ఆదర్శంగా నిలచారు. శ్రీరామ శ్రీకృష్ణాది అవతార పురుషులు, శంకర్, రామానుజ, మధ్వాది ప్రవక్తలు ధర్మోద్ధరణకు కంకణం ధరించి జాతీయ జీవనాడిని గ్రహించి ప్రజల హృదయాలలో  నిలచారు.

ఇప్పటి దాక వచ్చిన ఏ అవతారమైనా దుష్టశిక్షణ శిష్టరక్షణ తమ ఆదర్శంగా తలచినవారే. ఒక్క గోలోక నాయక బృందావనేశ్వరి రాధాదేవి తప్ప. అయితే రాధా ప్రేమతత్వాన్ని గ్రహించిన వారు చాల తక్కువ. అందునా ఆంధ్ర దేశం లో మరీ తక్కువ.

జిళ్ళెళ్ళమూడి అమ్మగా లోకంలో ప్రసిద్ధి వహించిన మాతృశ్రీ అనసూయదేవీ మాత్రం విశ్వజననియై విశ్వజనీనమైన ప్రేమను లోకానికి పంచిపెట్టింది. నీకు, మీకు, సర్వశృష్టికి అమ్మనని ప్రకటించింది. అమ్మ అంటే అంతులేనిది అడ్డులేనిది. అంతటికి ఆధారమైనది అన్నది. అందరమ్మ కనుక తన యింటికి అందరిల్లు అని నామకరణం చేసింది.

అలాంటి అమ్మ ఉపన్యాసాలివ్వదు. గ్రంధాలు వ్రాయదు. ఐనా ఆమె అనురాగాన్ని వాత్సల్యాన్ని చూరగొన్న వాళ్ళు వేలు, లక్షలు, కోట్లు దాటారు. అమ్మను గూర్చి తెలుసు కుందామనే తపన చాలా మందిలో కలగటం సహజం. అలా తమ ఆనందానుభవంతో అమ్మ దగ్గరకు తరుచు వచ్చి ప్రసంగవశాన తెలుసుకున్న విషయాలు, సంభాషణలలో అమ్మ పలికిన పసిడి పలుకులు కొన్ని తమ డైరీలలో పదిలం చేసుకున్నారు. కొందరు అమ్మ సంభాషణలు వ్రాసుకున్నారు. కొందరు తమ యొక్క ఇతరుల యొక్క అనుభవాలను గ్రహించి కావ్యాలు గ్రంధాలు వ్రాశారు.

అలా వ్రాసిన వారిలో సుప్రసిద్ధులు సర్వ శ్రీ మిన్నికంటి గురునాధశర్మ, డాక్టర్ ప్రసాదరాయ కులపతి, మన్నవ బుచ్చి రాజుశర్మ, బృందావనం రంగాచార్యులు, యార్లగడ్డ రాఘవయ్య, డాక్టర్ శ్రీపాద గోపాలకృష్ణ మూర్తి, డాక్టర్ పన్నాల రాధాకృష్ణశర్మ వంటి వారున్నారు.

1960 లో అమ్మను దర్శించిన శ్రీ కోటంరాజు రామారావు గారు. అమ్మను గూర్చి పత్రికలో వ్యాసం వ్రాస్తామన్నారు తన అనుభూతిని పంచుకొని అందరూ అమ్మవద్దకు వచ్చి తరించాలని వారి ఊహ. ఎందుకురా ? నీవు ఏ పత్రిక చదివి వచ్చావిక్కడికి ? ఎవరికి తరుణం వస్తే వాళ్ళు వస్తారు అన్నది అమ్మ.

అమ్మ అన్న తరుణం వచ్చే సూచనలు 1962 లో కనిపించాయి. అమ్మ జన్మదినోత్సవానికి వివిధ కవులు రచయితలు వ్రాసిన రచనలు మొదటిసారి. జన్మదినోత్సవ కానుకగా మాతృశ్రీ పేర అమ్మకు ఒక సంచిక సమర్పింపబడింది. అలా నాలుగు సంవత్సరాలు జన్మదిన ప్రత్యేక సంచికలు 1966 దాకా వెలువడ్డాయి.

శ్రీ అధరాపురపు శేషగిరిరావు గారు అందరింటి రూపశిల్పి అమ్మ అనంగు బిడ్డ మాతృశ్రీ ప్రింటర్స్ పేర ప్రెస్ పెట్టి దాని నుండి మాతృశ్రీ మాసపత్రిక సంపాదకులుగా అంకురార్పణ చేశారు.

కొండముది రామకృష్ణ. కొండముది గోపాల కృష్ణమూర్తి ఆ కార్యభారాన్ని వహించారు. ఆ సందర్భంగానే నాన్నగారు (బ్రహ్మాండం నాగేశ్వరరావు గారు) ప్రతి నెల ఏంవ్రాస్తారురా ? అన్ని విషయాలు ఏముంటవి ? అని ప్రశ్నిస్తే రామకృష్ణన్నయ్య చూసే కన్ను వ్రాసే పెన్ను ఉండాలి కాని ఎన్నైనా వ్రాయవచ్చు. అయినా వ్రాసేది మనం కాదు కదా! వ్రాయించే శక్తి అత్తయిచ్చి వ్రాయిస్తుంది. అన్నారు. అలా 1966 జూన్లో ఆరంభింప బడిన మాతృశ్రీ మాసపత్రిక నిరాఘటంగా విజయ పథంలో రెండు పుష్కరాల కాలం 1991 దాకా తెలుగు, ఇంగ్లీషులలో వెలువరింప బడింది.

అమ్మ తాత్విక దృక్పథాన్ని, అనంత వాత్సల్యాన్ని, జీవిత చరిత్రను, అమ్మ ప్రసంగవశాన పలికిన ఆణి ముత్యాల వంటి అమ్మ వాక్యాలను, జిల్లెళ్ళమూడిలో జరిగే విశేషాలను వివిధ ప్రదేశాలలో గల మాతృశ్రీ అధ్యయన పరిపత్తులు నిర్వహించే కార్యక్రమాలను సోదరీ, సోదరుల అనుభూతులను దేశదేశాలలోని భక్తులకు సోదరీ . సోదరులకు తెలియ చేసే సాధనంగా వారధిగా మతృశ్రీ పత్రిక నిలిచింది 

1992 లో జరిగిన కొన్ని పరిణామాల వల్ల పత్రిక ప్రచురణ నిలచిపోయింది. శ్రీ విశ్వజననీ పరిషత్ ఛత్రం క్రిందకు అమ్మచే  ఏర్పాటు చేయబడిన అన్ని సంస్థలు, విభాగాలు ఈ మధ్య ఒకే త్రాటిపై నడువటానికి నిర్ణయించు కోవటం శుభపరిణామం.

ఆ సందరర్బంగా మళ్ళీ మాతృశ్రీ పత్రిక ప్రచురించాలని శ్రీ విశ్వజననీ పరిషత్ అధ్వర్యంలోని మాతృశ్రీ పబ్లికేషన్స్ నిర్ణయించి ప్రభుత్వ అనుమతిని కోరింది. మన అభ్యర్థనను మన్నించిన ప్రభుత్వం పత్రికను విశ్వజనని పేర ప్రచురించు కోవటానికి అనుమతి మంజూరు చేసింది. ఇదిగో మళ్ళీ మీ కరకమలాలలో విశ్వజనని పేరుతో మాతృశ్రీ  మాసపత్రిక నిలిచింది. దేనికైనా పరిణామమే తప్ప మరణం లేదన్నది. అమ్మ, అలాగే మాతృశ్రీ మాస పత్రిక కూడా విశ్వజనని పేర పరిణామం చెంది మనముందున్నది.

దీనిని ఆదరించే భాద్యత మన అందరిదీ. దీన్ని నిరాఘాంటగా నిత్యనూతనంగా నడిపించే శక్తి అమ్మది. ఆ శక్తిని ఇమ్మని అమ్మను ప్రార్ధిస్తున్నాము.

– పి యస్ ఆర్