సృష్టి ఆవిర్భావాన్ని ఆవిష్కరిస్తూ అమ్మ “సృష్టి భగవంతుడు” అనీ, తత్పలంగా “చూస్తున్నదంతా నిజస్వరూపమే! అనీ తేటతెల్లం చేసింది..
శ్రీకృష్ణపరమాత్మ యశోదామాతకు, అర్జునునికి విశ్వరూప సందర్శనం అనుగ్రహించినపుడు తనలో చూపినది సకల సృష్టినే కదా!
మరొక రీతిలో శంకరభగవత్పాదులు జీవునికి-దేవునికి, సృష్టికి- సృష్టికర్తకి అభేదత్వాన్ని చాటుతూ “బ్రహ్మ సత్యం జగన్మిథ్య – జీవో బ్రహ్మైవ నా పర?’ అన్నారు.
వేదములు ‘బ్రహ్మ’ పదాన్ని నిర్వచిస్తూ ‘సత్యం, జ్ఞానం, అనంతం అని మూడు లక్షణాలను ప్రబోధించాయి. శంకరులు చాటిన నిత్యసత్యానికి అమ్మ సొబగులు చేకూరుస్తూ ‘మిధ్య’ అనే పదాన్ని అద్భుతంగా వివరించింది.
‘మిధ్య’ అంటే లేనిదని, నశించేదని ఒక అపోహ ఉంది. దానిని అమ్మ పూర్వపక్షం చేసింది.
“ఏది అనుభవిస్తుంటే అది సత్యం. కదుపు నొప్పి వచ్చినప్పుడు అది అసత్యం అనుకుంటాడా? బ్రహ్మ సత్యమయిన నాడు జగత్తు వేరు కాదుగా? నిత్యమైనదానిని తెలుసుకోవటమే సత్యం” అన్నది.
అంటే బ్రహ్మ సత్యం అంటే సృష్టీ సత్యమే’ అని.
కనుకనే అమ్మ “నేను జగత్తును సత్య మంటాను. ‘మిధ్య’ అంటే లేదని కాదుగా? మార్పు. మార్పు ప్రతివస్తువుకూ ఉంది. మారేది మారని దాన్లోంచి పుట్టింది” అని విస్పష్టం చేసింది. అంతేకాదు.
“నృష్టికి పరిణామమేకాని, నాశనం లేదని అమ్మ ప్రకటించింది. ఈ వాస్తవాన్నే భౌతికశాస్త్రం (Physics) Matter/Energy can neither be created nor destroyed – నిరూపించింది.
అర్కపురి వాగ్గేయకారుడు శ్రీ రాజుబావ మరొక కోణంలోంచి అదే సత్యాన్ని దర్శింపచేశారు.
‘అమ్మయే నిత్యమని బ్రహ్మయే మిధ్య యనీ నమ్మువారు జ్ఞానులు’ అని ఎలుగెత్తి చాటారు.
వారికి కనుపిస్తున్నదే సత్యం, స్వీయ అనుభవమే సత్యం. అది భక్త్యావేశంతో స్థిరతరభక్తితో కలిగిన దర్శనం.
కట్టెదుర నిలిచి………… అమ్మ ప్రేమ సత్యం.
అమ్మ రక్షణ సత్యం, అమ్మ నిత్యసత్య తేజోమయి అనే దర్శనం సత్యం.
కాగా, ‘బ్రహ్మ పదార్థాన్ని వారు చూడలేదు; కలదో లేదో తెలియదు. కనుక ‘బ్రహ్మ మిధ్య’ అన్నారు.
ఏతావతా వారి నిశ్చయాత్మక విశ్వాసం- అమ్మయే సత్యం, అమ్మయే బ్రహ్మ: అంటూ పరోక్షంగా బ్రహ్మ సత్యం’ అనే శంకరభగవత్పాదులవారి మాటనే ఋజువు చేశారు.
సారాంశం:
అమ్మ = బ్రహ్మ = జగత్తు = సత్యం